DVC 5 speelt uit en wint weer!

Godenzonen trakteren Bedum op eerste thuisnederlaag van het seizoen

Op zaterdag 8 december stond het treffen tussen SV Bedum 7 en DVC Appingedam 5 op het programma. De Bedummers verloren dit seizoen thuis nog niet en wonnen op Sportpark Bedum zelfs van titelkandidaten Groen Geel 7 en HFC’15 4. Enig puntverlies was er tegen Oranje Nassau 9. De Damsters wachtte dus een lastig karwei. Echter de Damster Galactico’s pakken dit seizoen de punten vooral buitenshuis. Alleen Amicitia VMC 5 wist de punten thuis op Sportpark Coendersborg te houden, maar dat was toe te schrijven aan het grote nieuws van die dag (zie ‘We got him!’) dat tot concentratieverlies had geleid. Op voorhand derhalve een interessante pot voetbal. Wedkantoor Toto had de kansen van de door ons allen geadoreerden echter minder ingeschat en had een quote van 13,25 op winst van DVC genoteerd. Een score van 3-3, de favoriete score van voormalig captain Mol, leverde 40 keer de inzet op.

Coach Laning beleefde zijn wekelijkse voorbereiding. Op dinsdag-, woensdag- en donderdagavond werd er goed en intensief getraind door zijn selectie. Met een biertje en chippies werd er veel Europees voetbal vanaf de bank gekeken. Dat gebeurde dan wel weer in trainingsbroek en met slippertjes aan. Waarbij sommige trainingsbroeken en slippers nog van begin deze eeuw van suikeroom Kor Sleutel afkomstig waren. En omdat eerste captain Willem Juurt het voetbalweekend aan zich voorbij liet gaan ondanks dat hij ooit zei ‘voetbal nooit te laten schieten voor een weekend weg voor welke vrouw dan ook’, overlegde coach Laning al op donderdagavond met hem over de mogelijke tactiek. Deze tactiek was vrij snel duidelijk: alle ballen op Doan en de rest achter de bal om tegen te houden. Omdat ook keeper Roon was meegesleurd in de ‘vrouwenval’ en het weekend ook mee moest naar een vervroegde kerstmarkt in Hamburg, was deze keer Ferry de enige die zeker was van een basisplaats: op doel. Daarna moest de coach de zware taak van was- en bierdienst uitdelen. Kampi was deze maal de gelukkige: hij zou de twee DVC 5 tassen voor en na de wedstrijd meenemen. Ook werd van de goaltjesgetter verwacht dat hij koude blikjes bier meenam om na de wedstrijd in de kleedkamer te nuttigen. Verder werd bekend gemaakt wie de BOB zou zijn. Onder andere de Pirlo van DVC zou taxiën. Coach Laning reserveerde voor zichzelf alvast een plekje om zo te kunnen genieten van de derde helft. Jan deed slim als hij was hetzelfde.

Op vrijdag volgde er nog heel wat geregel in de groepsapp, omdat de nummer 11 van DVC toch weer onder zijn wasverplichting uit wilde komen. Bijzonder genoeg reageerde bijna niemand op de ‘noodkreet’ van Matthijs in de app, omdat weinig godenzonen überhaupt reageren op vragen in de groepsapp. Toch was één en ander rond een uurtje of vijf ook afgestemd: Kampi bleef de pineut. ’s Avonds was het opvallend rustig in de groepsapp en volgden zelfs geen ‘kroegfoto’s’ van Ferry: hij leek zijn keepersrol serieus te nemen. Op zaterdagochtend bleek ondanks het slechte weer al vrij snel dat de wedstrijden in Bedum doorgingen. Tot lichte teleurstelling van menigeen. Een warm middagje kroeg met gerstenat en Engels voetbal trok toch ook wel. Vijf minuten later dan afgesproken stopte Baas voor de deur bij Coach Laning. ‘Hij zou al ook eens op tijd zijn…’ verzuchtte de coach. Toen hij de deur van de bijrijdersstoel open deed om voorin plaats te nemen, zat daar met een grote grimas de teammanager van DVC 5 John Rogus. En hij maakte pertinent geen aanstalten om zijn plek af te staan. De toon was weer gezet. Op Pelinello moest de coach ook nog achter ballen aan terwijl de andere selectieleden rustig hun peukje rookten of voor de regen schuilden onder het dakje van het toegangshokje van het Damster sportpark. Mr. Douchekop Moik Pastoor veinsde alsof hij wel had gezocht naar een ballenzak met zeven (7!) ballen, maar had er – na later bleek – helemaal overheen gekeken. Onderweg naar Bedum bleek de gebruikelijke weg naar het forensendorp met de scheefste toren van Nederland (2,61 uit het lood) Walfridus, ook nog eens afgesloten. De gehele voorbereiding viel zo in het water, want de godenzonen moesten omrijden via Groningen. Aangekomen op Sportpark Bedum liepen de meesten godenzonen direct door naar de kleedkamers. In een klein muffig kleedkamertje bleek een deel van de selectie niet aanwezig te zijn.  Die bleken eerst nog te genieten van een bakkie koffie en werden door teammanager Rogus gebeld om toch maar eens te gaan kleden. Al met al een prefecte, DVC 5 voorbereiding. Rogus deelde de shirtjes uit en Ferry maakte z’n standaardgrap door te roepen dat hij, ondanks dat hij het rode keepershirt in de hand had, blij was met nummer 9. Het nummer van Vriemoedt. Die ook zijn rol pakte en verbaast opkeek. Coach Laning schraapte zijn keel en begon met de opstelling: ‘Ferry op goal. Achterin van rechts naar links Steer, Wilfred, ikzelf en Dennis. Op het middenveld van rechts naar links Frank, Jan, Baas en Heuv.’ Er fronsten wat wenkbrauwen. Moik had een basisplek verwacht nadat hij voor de wedstrijd uitgebreid had uitgelegd dat hij in de 90 minuten met het 4eeen week eerder ‘weer ouderwets als de brandweer ging’. Laning vervolgde: ‘Twee spitsen: Kampi en Doan. Onze tactiek is vandaag simpel. Alle ballen op Doan die de goals maakt. En voor de rest altijd één meer scoren dan Bedum.’ Kuis en Justin riepen vervolgens direct dat ze niet vlagden, waardoor de verbouwereerde Moik ook nog eens dat klusje moest klaren.

Toevalligerwijs speelde DVC 4 ook tegen Bedum en wel op het veld naast het veld waarop de godenzonen hun wedstrijd hadden. Maar omdat op het veld waar DVC 4 zou spelen nog een wedstrijd bezig was, werkten ze hun warming-up af op het veld waar de door ons allen geadoreerden hun wedstrijd zouden spelen. Onder leiding van De Duitser maakten de voormalige AVV’ers hun inloopmeters. Op de opmerking van Coach Laning dat ze het veld zo vertrapten, werd lacherig gereageerd: ‘Dat is toch beter voor jullie?’ DVC 4 was trotse koploper in hun 5eklasse (hetzelfde niveau als DVC 5) en hadden een overdaad aan zelfvertrouwen. Hun competitie werd door kenners echter wel als een beduidend mindere competitie dan dat van DVC 5 bestempeld. De godenzonen begonnen de wedstrijd goed. Op het zware veld, waar af en toe ook nog een buitje op viel, werd er goed gecombineerd. Teammanager Rogus zocht net de warme, droge kantine op toen Doan gepruts achterin bij de Bedummers afstrafte en de 0-1 binnen schoot. Niet veel later werd er weer een bres in de paarse defensie geslagen toen Doan na een knappe actie Kampi assisteerde naar de 0-2. Inmiddels was het weer droog en had teammanager Rogus weer met peuk en gehaktbal de zijlijn opgezocht. Sniper Frank was toen al uitgevallen en vervangen door Moik. Kuis nam de grensrechtervlag over en rende zich daardoor ook nog warm. Een beroerde uittrap van The Furr leidde vervolgens tot de 1-2. In de rust gingen de Damsters op zoek naar de gouden deurklinken en douchekoppen waar Jack ‘dikbek’  van Gelder eerder die week op Ziggo over had gesproken toen er gerefereerd werd aan de vele miljoenentransfers van Bedummer Arjen Robben en de opleidingskosten die de plaatselijke SV daar voor zou hebben ontvangen. Dat moest wel terug te zien zijn in de accommodatie. Nou niet dus. DVC 4 vierde in de kleedkamer naast de godenzonen al een vervroegd en Duits ‘herbstmeister’ feestje bij de 0-2 ruststand.

Na de kantwissel schoten de door Stukadoorkoning Jimmy Bakker gesponsorde elf uit de startblokken. Met name de ingevallen Justin speelde de pannen van het dak. Binnen de kortste keren stond het 1-5 na goals van Doan (assist Kampi), Kampi (assist Moik) en Jan (assist Doan). Op het veld ernaast verspeelde DVC 4 haar voorsprong pijnlijk en verloor met 4-2. De Calactico’s maakten het nog spannend door de 2, 3 en 4-5 toe laten. The Furr had daarbij wel een curieuze rol, maar gaf telkens aan dat dit kwam doordat hij ‘geen echte goaly’ was. In de kleedkamer was het na de 4-5 overwinning vervolgens een feest. Bedum was dit seizoen voor het eerst getrakteerd op een thuisnederlaag. Nadat alle biertjes op waren en een divers scala aan meezingers uit de JBL van Deadly Dennis waren geschald, vertrokken de godenzonen naar de donkere, ouderwetse kantine. Niks geen luxe uit de Robben-euro’s, maar alleen een paar gesigneerde Robben-shirts aan de wand. En een teamfoto met Piet Sterenberg! Gelukkig had DVC 4 een tafel bezet gehouden die ze graag aan DVC 5 afstonden, omdat zij wel hadden gewonnen. Even na zeven uur hadden The Furr, Jan, Baas en de Coach ook de derde helft in hun zak. Alsmede drie rollades van de door DVC 4 achtergelaten lootjes. The Furr was de man. Hij had gegokt op een 4-5 bij de Toto met een quote van 85. Wat hij had ingezet mocht niet in dit verslag. Nu is het winterstop. In februari gaan de kicksen weer in competitieverband aan. Game on!

Start een gesprek