‘3 is the magic number’

Het was nog vroeg. Erg vroeg. Het was eigenlijk nog midden in de nacht. John van Noorden kon echter niet meer slapen. Hij zag dat het 3:33 was op z’n wekkerradio.  Wat een toeval, dacht hij. Dat hij net op die wekker keek, als er drie drieën stonden. Hoe groot is die kans? Maar toeval bestaat niet. Zeker bij John niet. Hij was een enorme control freak. Hij hield niet van verrassingen en wilde dus alles onder controle hebben. Mede daarom hielden de vrouwen het ook niet lang bij hem uit. Dacht John. En dat zeiden ze ook tegen hem. Gisteren nog. Z’n laatste scharrel, Wendy, maakte het na drie weken uit nadat ze erachter kwam dat John wel heel erg veel autistische trekjes had.

Het was vandaag zaterdag 3 november. Vanmiddag mocht John eindelijk weer mee doen met voetbal. Z’n schorsing van 33 wedstrijden zat er op. Het bestuur van CVV Oranje Nassau had John van Noorden ruim anderhalf jaar geleden voor dit aantal wedstrijden geschorst nadat hij tijdens een thuiswedstrijd de eigen clubscheidsrechter ‘onjeus behegend’ had. Zo stond er in de officiële brief. Om die schrijffouten had John hartelijk gelachen. Het herinnerde hem aan een jaar of 30 eerder toen hij voor zijn behangzaak ‘Behangparadijs’ lichtreclame had laten maken. Toen het boven de winkeldeur werd bevestigd, zag hij pas dat er ‘Behangradijs’ stond. Wat een sukkels vond hij de mannen van het reclamebureau. Maar hij baalde toen ook. Hij had niet gecheckt of de lichtreclame wel goed gemaakt was. Dat zou daarna veranderen. Niet ineens, maar langzaam aan. En het had te maken met het cijfer 3.

John van Noorden lag nog wat te woelen en draaien in zijn bed en dacht terug aan de tijd dat hij begon te werken in de behangzaak van z’n vader in Helpman. Het was eind jaren tachtig. John nam de zaak vrij snel over en maakte naam. Hij handelde dan ook niet alleen in behang. Niemand wist eigenlijk hoe hij aan z’n geld kwam, maar dat hij veel had voor iemand van zijn leeftijd was wel bekend. Naast ondernemer was hij daarnaast ook diehard Z-sider en de zondag was hij of in het Oosterpark of met z’n maten mee naar de uitwedstrijd van de FC. En hij stond altijd vooraan. Op zaterdag voetbalde hij in het eerste van ON. En hij was goed. Als laatste man en indribbelende libero was hij de leider en patron van de Oranjehemden. Zijn nummer in het veld was 3. En toen hij echt een vaste waarde in ON 1 werd, was ‘3 is the magic number’  een hit in de popcharts. Het nummer 3 werd een rode draad in het leven voor John. En het nam meer en meer rare trekjes aan. Het begon allemaal toen John de Toto-13 won.

John had net een klusje zwart af laten rekenen, ging vervolgens naar een tabakzaak en vulde de Toto-13 in met louter drietjes. Zondagavond sprong hij vervolgens een gat in de lucht: alle 13 goed en een enkele tonnen guldens waren zijn deel. Datzelfde jaar vroeg een vriend hem te investeren in het bijna failliete Swansea City. John wilde toehappen, maar zijn toenmalige vrouw sputterde tegen. Hij besloot in al z’n verliefdheid niet te investeren in de club uit Wales. Een paar dagen later gaf z’n vrouw aan te willen scheiden en de eiste de helft van z’n vermogen op.

Vanaf die tijd begon John steeds meer autistische trekjes te krijgen. Ook begonnen de jaren te tellen. Van trotste, krachtige libero met loopvermogen schoof hij meer en meer naar voren, waar hij steeds minder snelheid nodig had. Ook had hij meer en meer trucjes nodig om z’n ouderdom en overgewicht te verbloemen. Ook kwamen er praatjes richting tegenstander en scheids. Z’n favoriete uitspraken waren kokse,NSB’er, plasserhoofden mongool. En toen de jaren nog meer begonnen te tellen richtte hij zich ook tot zijn medespelers. Tegen hen waren de woorden kokse,NSB’er, plasserhoofden mongooleveneens favoriet. Zijn medespelers negeerden John echter steeds vaker. Hij kon nog steeds goed voetballen, maar maakte zich belachelijker en belachelijker. Vrije trappen eiste hij op en nam ze als Christiano Ronaldo, maar doel trof hij nooit. Penalty’s wilde hij ook nemen. De ene keer als een Pogba, de volgende keer als Panenka. Elke keer vertelde hij de keeper voordat hij schoot dat hij nog nooit een pingel had gemist. En dan miste hij. Maar omdat hij ook sponsor was, liet iedereen hem maar. In de kleedkamer zat hij op de derde plek aan de rechterkant. Ook wilde hij in de rust het derde bekertje thee. Om hem gekker te krijgen, pakten ze ploeggenoten wel eens het derde bekertje voor hem weg. Of smeerden pindakaas op het derde plekje aan de rechterkant.  Binnen een paar minuten had John dan tijdens de wedstrijd een kaart.

De scheids kreeg ook elke wedstrijd de volle laag: kokse, NSB’er, plasserhoofden mongool. In het begin probeerden z’n teammaten hem nog te kalmeren, maar het was onbegonnen werk. De laatste seizoenen speelde John maar een wedstrijd of 5, omdat hij de andere wedstrijden geschorst was. En dat vonden de teammaten goed. Maar vandaag hadden ze de pech dat John weer mee mocht doen. Tegenstander was DVC Appingedam 5. Een goede tegenstander dat alleen nog maar gewonnen had in uitwedstrijden. Leider Venema van ON had in de groepsapp een voorbeschouwing gezet, waarmee hij zeker wist dat hij John gek zou krijgen. DVC Appingedam 5 was vroeger Peli 3. Ze hadden hun naam verandert van 3 naar 5. Gewoon omdat ze 3 een kutnummer vonden, volgens Venema. De stoom kwam bijna uit de oren van John toen hij het las. Hij kon nog net op tijd z’n drie kalmeringspilletjes innemen. Ook vermeldde Venema dat in de laatste linie een Heerenveen-supporter stond met nummer 4 en een twee Ajaxieden met nummer 2 en 3…

De wedstrijd begon om vijf uur. John van Noorden stond in de basis op rechtshalf en liet zich direct gelden. Binnen drie minuten had hij z’n favoriete woorden kokse, NSB’er, plasserhoofden mongoolal tegen de DVC’ers, medespelers en scheids geuit. De Damsters waren echter oppermachtig en speelden de Oranjehemden op het kunstgrasveld 3 van Sportpark de Coendersborg simpel naar 0-2. Net voor rust werd het plots 1-2. Na rust probeerde John z’n hoofdrol te pakken. Na een sneue solo botste hij tegen Kuis aan en viel, met een luide schreeuw, als een Lozano ter aarde. Iedereen op het veld lachte hem uit. Kuis probeerde nog verhaal te halen, maar zag in dat het zinloos was. Even later probeerde de autist hetzelfde trucje bij Krazy Koller. Wederom viel hoongelach de nummer 3 van ON ten deel. De scheids kreeg vervolgens de volle laag, omdat hij geen vrije trap gaf, maar was hier niet van gediend en antwoordde met een gele kaart en 10 minuten veldverwijdering. De Godenzonen voetbalden de wedstrijd uit naar een 2-4 overwinning. John gooide z’n shirt uit na het laatste fluitsignaal en wilde zelfs geen handen meer schudden. De punten gingen mee naar Appingedam. 3 om precies te zijn. Game on!

Start een gesprek